مکتب وفاداری؛ شهداء کودک و نوجوان جنگ تحمیلی سوم

*

اکبر صفرزاده: اپیزود سوم فیلم «خداحافظ رفیق» به کارگردانی بهزاد بهزاد پور در مورد رابطه عمیق و عاطفی یک دختر روستایی با پدر رزمنده اش است. دخترک بسیار مشتاق دیدار پدر است به همین منظور به مدت دو سال هر روز گل می چیند و سرراه قطار رزمندگان می ایستد تا پدرش بیاید و او با دسته گل به استقبال پدرش برود.

*

در صحنه ای از فیلم، مادر به دخترک می گوید: آخه تا کی دخترم ... بسه دیگه کنار ریل .... از سرما کباب می شی هان ... یادت هست پارسال چه بلایی سرت اومد؟ .... قطارشون فقط دو ساعت دیر کرد ... سینه پهلو کردی و یک ماه تموم از جا بیرون نیامدی ....بسه دیگه .... تا کی می خواهی کنار ریل منتظرشون بمونی؟.....چرا نمی خواهی بفهمی که بابا دیگه از جبهه بر نمی گردد؟.... خدای مهربان باباتو برده پیش خودش ...

*

در اتمام فیلم دخترک روستایی با فدا کردن جانش به آرزویش می رسد و پدر را ملاقات می کند و با او همسفر می شود.

*

طبق گزارش های ارائه شده در رسانه های مختلف، در دهم فروردین سال 1405 در حمله ناجوانمردانه اسرائیل به مناطق مسکونی، مهدی وفایی به همراه دو فرزندش محمد صدرا وفایی (متولد ۱۳۸۶) و امیرعلی وفایی (متولد ۱۳۹۵) به مقام شهادت نائل آمدند.

*

به گفته نزدیکان؛ محمد صدرا و امیرعلی وفایی یک ماه پیش از این واقعه متوجه می شوند احتمال ترور پدرشان توسط دشمن بسیار زیاد است. آن دو بعد از شنیدن این خبر تا لحظه شهادت، حتی برای یک ثانیه پدر را تنها نمی گذارند. محمد صدرا و امیرعلی هنگام اصابت موشک در کنار پدر بودند و در کنار او به شهادت رسیدند.

*

محور وفاداری از پایدارترین و مهمترین مسئله های جاری در زندگی ایرانیان است. وفاداری از یک سو ریشه در ملیت ایرنیان دارد و از سوی دیگر ریشه در مکتب عاشورا.

*

در حادثه عاشورا بعد از امام حسین (ع) مهمترین شخصیت حضرت عباس (ع) است و مهمترین مشخصه شخصیتی او وفاداری. در تاریخ ایران اسلامی وفاداری با نام حضرت عباس (ع) عجین شده و با نام ایشان معنی و مفهوم پیدا می کند.

*

در زمان حضور کاروان امام حسین(ع) در کربلا، دشمن برای حضرت عباس (ع) و برادرانش دو بار امان‌نامه فرستاد – یک بار توسط عبدالله بن ابی‌محل و بار دیگر توسط شمر - اما حضرت عباس (ع) هیچ کدام را نپذیرفت.

*

فخرالدین طریحی، از عالمان قرن یازدهم هجری در کتاب المنتخب گزارش کرده است که حضرت عباس (ع) هنگامی که وارد شریعه فرات شد، با دستان خود آب برداشت تا بنوشد اما یاد تشنگی حسین افتاد و آب را بر زمین ریخت و با لب تشنه، از فرات خارج شد.

*

محور وفاداری و پایبند بودن به وطن و خانواده از مهمترین مولفه های فرهنگی ایرانیان است. قدیمی ترین متون به جا مانده از ایران باستان «یادگار زریران» یا «ایاتکار زریران» است که مسئله آن همانند حماسه عاشورا - از ابتدا تا انتها درباره وفاداری است.

*

«یادگار زریران» یا «ایاتکار زریران»، رسالهٔ ای حماسی و مذهبی است به زبان پارتی و نثر توأم با شعر. این متن که در سال ۵۰۰ میلادی یا کمی دیرتر نوشته شده است، قدیمی‌ترین داستان پهلوانی ایرانی است. این متن در بعضی از دستنویس‌ها «شاهنامهٔ گشتاسپ» نیز نامیده شده است.

*

به گفته بسیاری از کارشناسان، شباهت های بسیار زیادی بین سوگنامهٔ «یادگار زریران» و کتاب های مقتل -که به بازگویی داستان کربلا می‌پردازد- وجود دارد. در شاهنامه، گرامی‌کرد (گرامی کردار)، پسر جاماسب، در حین نبرد، دست‌هایش قطع می‌شود و درفش (پرچم) را به دندان می‌گیرد که روایت کتب مقتل از دست‌های قطع‌شدهٔ عباس بن علی (ع) و گرفتن مشک آب توسط او نیز به همین شکل است. رفتار شمر در داستان کربلا، هم بی شباهت به بیدرفش جادو در یادگار زریران، نیست.

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*