ساختار مدیریتی اقتصاد ایران اشتباه است

به نظرم ساختار مدیریتی اقتصاد ایران اشتباه است. در وضعیت درست و آرمانی؛ هر شهر باید بتواند هزینه های خود را از طریق مالیات و یا حقوق دولتی معادن تامین کند. برای هر شهر در هر سال هزینه هایی اعم از حقوق کارمندان، حقوق مدیران و پروژه های عمرانی وجود دارد که این هزینه ها باید توسط مردم همان شهر و توسط اداره مالیات و حقوق دولتی معادن تامین شود.

شورای شهر باید حقوق و دستمزد تمامی کارمندان شهر را روی سایت و در معرض دید عموم مردم قرار دهد. با نظارت مردم باید کارمندان و مدیران اضافه کنار گذاشته شوند. در حال حاضر و طبق شنیده ها حدودا سی درصد از مالیات مردم مستقیم به حساب شهرداری ها واریز می شود و 70 درصد الباقی به خزانه می رود. در ساختار درست باید 90 یا 80درصد از این مالیات به حساب شورای شهر ریخته شود تا شورای شهر با نظارت فرمانداری حقوق کارمندان دولت و هزینه های پروژه های عمرانی شهر را پرداخت کند. در شهرهای معدنی ایران این مزیت وجود دارد که بتوانند 50 درصد از حقوق دولتی معادن را به حساب شورای شهر واریز کنند تا خرج همان شهر شود.

تنها در این صورت است که دولت کوچک می شود؛ هر شهر بتواند خودش را اداره کند. مردم شهر وقتی به صورت شفاف ببینند مالیاتشان کجا خرج می شود حتما مالیات و عوارض بیشتری هم خواهند داد. در این شکل؛ مدیران و کارمندان دولت پاسخگویی را به معنی واقعی کلمه تجربه می کنند چون نمی توانند پاسخگو نباشند. هر شهر باید بتواند مشکلات خود را حل کند.

در ساختار فعلی و در برخی موارد حتی کوچکترین مسائل شهرهای کوچک به تهران و هیات وزیران ارجاع داده می شود؛ برای یک مشکل کوچک که در شهری از ایران به وجود امده وزیر را مواخذه می کنند. اگر قرار است تمامی امورات شهرهای این ممکلت توسط هیات وزیران حل و فصل شود پس بقیه کارمندان و مدیران برای چه سر کار هستند؟ اگر قرار است بسیاری از امور یک شهرستان به استان ارجاع داده شود پس کارمندان آن شهرستان برای چه سر کار هستند و برای چه حقوق می گیرند؟ این نشد که در بسیاری از موارد به هر اداره ای مراجعه می کنی می گوید برو استان برو تهران پس این کارمند برای چه آنجا نشسته و برای چه حقوق می گیرد؟

محلات ثروت...